بسم الله الرحمن الرحیم

هرنفس آواز عشق می رسد از چپ و راست

ما به فلک می رویم عزم تماشا که راست
روی زمین چه کار می کنی ؟ ما می خواهیم به فلک برویم، ما می خواهیم به عرش برویم، تو تازه به دنبالش می گردی که قبل از این زمین چه بودی ؟ کجا بودی ؟ حالا هرچه که بودی، اگر دختر شاه پریان هم بودی الان به درد تو نمی خورد، اگر بدترین آدم هم بودی، الان به حال تو فرقی نمی کند، الان یک چیز دیگر هستی. چه کسی حاضر است راه بیفتد؟ بسم ا... .
ما به فلک بوده‌ایم یار ملک بوده‌ایم
باز همان جا رویم جمله که آن شهرِ ماست - همه ی ما باید به آنجا برگردیم، آنجا شهر ما است .
خود ز فلک برتریم وز مَلَک افزونتریم
زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست
گوهر پاک از کجا عالم خاک از کجا
بر چه فرود آمدیت بار کنید این چه جاست - برای چه اینجا آمدی و بار انداختی و فکر می کنی یک 500 سال اینجا می مانی، بارخود را ببند، می خواهیم برویم اینجا جایی برای ماندن نیست .
بخت جوان یار ما دادن جان کار ما
قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست
بحث قصه ی حضرت ابراهیم (ع) را ادامه می دهیم، گرچه امشب آنقدر مطلب زیاد است که ما حتی به خود قصه ی حضرت ابراهیم (ع) هم کمتر رسیده ایم ولی باید این را طی می کردیم چون بعدها می خواهیم برویم به دعاهای حضرت ابراهیم (ع) و یاد بگیریم چطور دعا کنیم، ما خیلی افتضاح دعا می کنیم اصلاً بلد نیستیم .
در الامالی طوسی در یک حدیثی از رسول اکرم (ص) آمده است، خدایا ستمگران ذریه ام که به مقام امامت نمی رسند کدامند ؟ پیغمبر (ص) سوال می کند، چون حضرت ابراهیم (ع) گفت خدایا به اولادهایم می رسد ؟ خداوند فرمود نه، عهد ما به ستمگران نمی رسد، خداوند فرمود؛ هرکه بت پرستی کند هرگز او را امام نخواهم کرد، شایسته ی امامت نیز نیست. پس حواستان باشد اگر یکی ادعای امامت می کند، اما همچون بت پرست ها رفتاری دارد، نمی تواند امام باشد .
در تفسیر ابن عربی جلد (1) آمده است که ابن عربی می گوید شخص ظالم، انسان به معنای حیوان است. آن کسی که ظلم می کند یک انسانی است که در واقع حیوان است، نه انسانی که بر صورت رحمان خلق شده باشد، صورت های ما رحمانی است آن وقت این صورت های رحمانی چه چیزهایی را تماشا می کند، چطور رفتار می کند؟
به قرآن کلام وحی در مورد کفر و شرک و گناه سر می زنیم.. سوره لقمان آیه 13؛لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ، به خدا شرک میاور که به راستی شرک ستمی بزرگ است .
سوره بقره آیه 254؛ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ، کافران خود ستمگرند. هم به خودشان ستم می کنند و هم به دیگران، با کافران نشست و برخاست نکنید، به درد نمی خورند .
سوره طلاق آیه 1؛ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ، هرکسی از حدود خدا تجاوز کند بر خود ستم کرده است. حدود خدا در قرآن هست، نگاه کنید . پس امامت یک امر ملکوتی است، معیار جامعه در عقیده و اخلاق و عمل است،همه ی افراد جامعه باید در این 3 جهت امامشان را میزان و ترازوی خودشان قرار دهند، ولی وقتی امام خود را نمی شناسی، چه چیزی را می خواهی میزان قرار دهی؟ می گوید من که امام زمان (عج) را که نمی بینم، تو به امام زمان (عج) چه کار داری؟ امیرالمومنین (ع) و کلاً 11 امام قبل از امام زمان (عج) داریم که همه ی این ها پیشینه دارند و زندگی هایشان چطور گذشته است، همه ی اینها سیره دارند، بروید و ببینید . همه ی افراد جامعه باید در این سه جهت امام را میزان و ترازوی خود قرار دهند بدون وجود چنین امامی و معرفت و پیوند از سر عشق و محبت با او عمل به شرعیات با همه ی فرعیاتش بی نتیجه و بیهوده است . حالا تو از این طرف آب بریز و بگو وضویم درست است و آن دیگری از جای دیگر آب بریزد و بگوید وضویم درست است.
در کتاب ارشاد القلوب الی الصواب الدیلمی جلد 2 در روایتی آمده است که فردی از رسول خدا از عملی که می توان به واسطه ی آن وارد بهشت شد پرسید، آقا این چه عملی است که می توانیم آن را انجام دهیم و به بهشت برویم ؟ رسول خدا فرمود؛ نمازهای واجب را بخوان، روزه ی ماه رمضان را بگیر، غسل از جنابت را انجام بده، علی (ع) و اولادش را دوست بدار، وارد بهشت شو، دیگر از این ساده تر می خواهید؟ از هر دری که بخواهی، به خداوندی که مرا به حق برانگیخت پیغمبر(ص) می گوید نه هرکسی، اگر 1000 سال نماز بخوانی، 1000 سال روزه بگیری، 1000 بار حج بجا بیاوری، 1000 بار در راه خدا بجنگی، در راه خدا 1000 تا برده آزاد کنی، تورات و انجیل و زبور و قرآن بخوانی، تمام پیغمبران را ملاقات کنی با هر پیغمبری 1000 سال خدا را عبادت کنی، در رکاب هر پیامبری 1000 بار در راه خدا پیکار کنی، با هرکدام 1000 بار حج به جا بیاوری بعد بمیری، در دل تو دوستی علی (ع) و اولاد علی (ع) نباشد خداوند تو را وارد جهنم می کند، از ارکان دین است، آن هم با چه کسانی؟ با منافقان، آن جا هم از دستشان بکشیم. آگاه باشید باید گفته مرا در فضیلت علی(ع) به حاضر و غایب برسانید، زیرا که من درباره علی (ع) چیزی را نمی گویم مگر از طرف جبرئیل، جبرئیل هم مرا از طرف خدا خبر داده همانا جبرئیل در دنیا برادری جز علی (ع) انتخاب نکرده، آگاه باشید هرکس می خواهد علی (ع) را دوست دارد و هر کس می خواهد علی (ع) را دشمن دارد زیرا خدای متعال برخودش واجب فرمود دشمن علی (ع) را هیچ گاه از آتش بیرون نیاورد. امام هدایت را از ملکوت می گیرد به تابعین خویش افاضه می کند، می دهد، توحیدِ کامل در پیوندِ مأموم یعنی من و شما به امام معصوم ظهور می کند، چون وقت پیوند با امام، ظرف تجلی خدا و عبور از من و ماست، من بگویم من اینطور، او می گوید من آنطور، وقتی این پیوند با امام برقرار می شود خدا تجلی می کند کجا؟ جایی که دیگر من و ما وجود ندارد، همه چیز خداست، فقط خدا. پروردگار در همه مظاهرِعالمِ تکوین حضور دارد. سوره بقره آیه 115؛ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ،هر سو رو بگردانید همان سو پیشگاه خداست، این آیه خیلی زیباست می دانید چرا؟ چون می فرمایند هرجا نگاه کنید با وجه خدا روبرویید یعنی فقط حق تعالی در صحنه آفرینش است ولا غیر، من نگاه می کنم شماها را می بینم، چه می بینید؟ آدم؟ خدا. سوره انعام آیه 91؛ قُلِ اللهَ ثُمَ ذَرهُم، بگو خدا ، وسپس غیر خدا را رها کن.
در نهج البلاغه می خوانیم مولا امیرالمؤمنین علی (ع) فرمودند؛ ما مستقیم دست پرورده خداییم، همه مردم هم دست پرورده ما هستند، شما دست پرورده امیرالمؤمنین (ع) هستید، در قرآن کریم بیش از 20 دعا اززبان ابراهیم نبی (ع) نقل شده، تنها 6 دعا از این 20 دعا، در سوره ابراهیم آمده در اکثر این دعاها مکرراً کلمه رَبِ و رَبَنا بر زبان حضرت جاری است، چرا؟ این توجهِ حضرت را به ربوبیتِ حق در کلام دعا نشان می دهد اولاً نشانه ی از زیستن بر حول محور توحید، فقط خدا، دیدید گفتم هرکاری می خواهید بکنید، هر فکری می خواهید بکنید، هر تکانی می خواهید بخورید اول بِسمِ الله الَرحمنِ الرَحیم بعد ان شاءالله، همین. ثانیاً تذکر بر لزوم آوردن فقر و حاجت به درگاه خدا، وقتی می گویید بِسمِ الله الَرحمنِ الرَحیم یعنی من نیستم، من هیچ کسی نیستم، فقط تویی، من با نام تو و قوه و قدرت توست که حرکت می کنم، اگر کارمن انجام شد به دلیل این است که تو خواستی، این نداری و این فقر، فقر به عنوان بی پولی نه، نبودن توانمندی، اینها را به خدا ابراز می کند، ثالثاً این نوع از ندا سبب جوشش رحمت بی انتهای خداست، آن وقت خداوند به این بنده که اینطور با او رفتار کرده رحمت بی انتها می دهد.
لازم شد در ابتدا مختصری راجع به دعا حرف بزنیم، همه ی ما دعا می کنیم ولی واقعیتش نمی دانیم دعا چیست؟ و در کدام دسته است؟ انسان وقتی دعا می کند که متوجه فقر ذاتی خودش می شود، من این را خیلی خوب درک می کنم چون شب ها وقتی که از روی تختخواب می خواهم بلند شوم لب تخت بنشینم، عصایم را بردارم بعد پاهایم را روی زمین بگذارم، پاهایم آنقدر درد می کند که نمی توانم سرپا بایستم آن موقع این فقر را می فهمم، در این اندام ایستایی نیست پس در عرض روز در مقابل خدا عرض اندام نکن، چه کار می کنی؟ آن وقت است که می گویم بِسمِ الله الَرحمنِ الرَحیم، خدایا من جز تو هیچ کس را ندارم، دارم ولی آنها سر زندگی هایشان هستند دیگر، قرار نیست که کنار من باشند، پس در هر صورت جز تو هیچ کس را ندارم،. انسان چه وقت دعا می کند؟ زمانی که اولاً متوجه فقرذاتی خودش بشود و به درگاه الهی ربوبیت خودش دعا می کند رو می آورد یعنی در حقیقت دعا اقرار به نیستی خود و جهان هستی در برابر وجود مطلق و بی همتای خداوندی است، ثانیاً نسبت دادن تمام جمال و کمال به حضرت حق سبحان الله تعالی است، همه چیز اوست.
سوره یس آیه 83؛ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ، پس منزه است خداوندی که مالکیت و حاکمیت همه چیز در دست اوست، ببینید این آیه را ما چقدر در سوره یس خواندیم و هیچ وقت به آن فکر نکردیم.
سوره اعراف آیه 54؛ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ، آگاه باشید که آفرینش و تدبیر جهان از آنِ او و به فرمان اوست، امروز ترامپ به ما ظلم می کند، نتانیاهو آزار می کند، خدا اراده کند ثانیه هم نمی کشد هر دو نابودند پس چرا نمی کند؟ برای اینکه بین ماها خیلی ها هستند که تنبیه نشدند، یکی باید بترسد، هنوز خیلی ها رو دارند، هنوز خیلی کارها می کنند، یکی باید مال از دست بدهد، یکی باید عزیز ازدست بدهد، یکی باید زندگی از دست بدهد و ... یکی باید آرامش از دست بدهد تا یادش بیاید موقعی که در آرامش زندگی می کرد فقط به حول و قوه الهی بود.
سوره نجم آیه 43؛ وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ، اوست که خنداند و گریاند. آیه صریح قرآن.
سوره نجم آیه 48؛ وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ، اوست که بی نیاز کرد و سرمایه باقی بخشید. این سرمایه باقی می تواند سرمایه سنگین این دنیا باشد، تو صاحب سرمایه خوبی باشی، می تواند به بعضی ها هم سرمایه عالم باقی، چون به او فرصت داد گناهنش را جبران کند و دنبال کارهای خیر و نیک حرکت کند. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل جلد 5 از پیامبر(ص) نقل شده، فرمود؛ هر کس که درِ دعا به روی او گشوده شد درهای اجابت هم به رویش گشوده می شود، هر کسی به او اجازه دادند خالصاً مخلصاً دست هایش را بلند کند و دعا کند شک نکنید درهای اجابت دعا هم به رویش باز می شود.
در اصول کافی جلد 2 از امام رضا (ع) نقل شده همیشه به اصحاب خودشان می فرمودند؛ بر شما باد سلاح پیامبران، عرض شد آقا جان سلاح پیامبران چیست؟ فرمود: دعا، پیامبری که می توانست مرده، زنده کند، پیامبری که از روی زمین ماه را می توانست دو شقه کند، فقط دعا.
در اقبال الاعمال جلد (1) آمده دعایی از رسول اکرم فرمودند؛ به من عطا کن به جهت تهیدستی ام، به من رحم کن به جهت ضعف و ناتوانی ام، پیغمبر(ص) دو چیز را بر شما، در من، در آدمیزاد تیر هدف گرفته است، می گوید؛ من به خدا می گویم خدایا به من رحم کن بعد به جهت تهیدستی ام، یعنی به مال خود نناز، ممکن است فردا دیگر نباشد، به من رحم کن به جهت ضعف و ناتوانی ام، دستانت خوب جان دارد؟ پاهایت خوب جان دارند؟ خوب می توانی مردم را بزنی؟ پیغمبر(ص) می گوید به خدا برای خودش دعا می کند، پس می شود گفت دعا عرضه فقر و حاجت و ناداری خودمان به درگاه حضرت احدیت است درواقع دعا کردن آمدنِ فقیر به درگاه غنی و کریم است، اگر توانستی مثل یک فقیر به درگاه خدا دعا کنی آن موقع می توانی جواب بگیری.
فقر را دو بخش می کنیم؛ فقر واعی، فقر آگاهانه و هوشیارانه است.
فقر غیرواعی فقر ناآگاهانه و غیر هوشیارانه است. خیلی مطلب مهمی است و خیلی قشنگ باید به این مطلب ظریف نگاه کرد تا بتوانیم بفهمیم. فقر ناآگاهانه در ذات آدمی وجود دارد که ممکن است آدم خودش به این فقر و نداری توجه نداشته باشد نداند که اصلاً موجودِ نداری است، تنها چیزی را که خوب دارد رو است، اما همین احتیاج و فقر ذاتی برای انسان منشأ نزول خیرات و برکات است، می گوید مگر می شود؟ بله دیگر، خیلی ساده نصف شب بیدار می شوم چه می گویم؟ می گویم خدایا جز تو هیچ کس را ندارم من فقط تو را دارم مراقب من باش، من فقط تو را دارم، این نداری، این ایستایی را که ندارم باعث می شود رو به خدا کنم، یک روزی این خانه، خانه قدیمی پدر من بود، از آن پله های قدیمی، دو طبقه هم بود، من دختر خانه بودم پله ها را دوتا یکی، سه تا یکی می پریدم، مادربزرگم خدا رحمتش کند می آمد جلو می گفت ننه نکن هزارتا بلا سرت می آید، نکن، می پریدم، نمی فهمیدم ، الان یک پله راحت نمی توانم بروم، باید بچه ها باشند کمکم کنند.
نظام عالم به گونه ای است که فقر دنبال رحمت می رود رحمت هم در جستجوی فقر است اینها برای همدیگرند. قرآن کریم از این حقیقت، از این جمله خبر داده است، سوره الرحمن آیه 29؛ يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ، تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند از او تقاضا می کنند. همه از خدا تقاضا می کنند و قطعاً هم بی جواب نمی مانند، در همین آیه در ادامه می فرمایند او هر روز در شأنی و کاری است، خدا بیکار نمی ماند، این رابطه ی بین فقر تکوینی و نزول رحمت الهی از قوانین حاکم بر آفرینش است، اختلاف مراتب رحمت به مراتب فقر و حاجت موجودات بر می گردد هرچه شما فقیرتری ابراز فقیر بودنت بیشتر است رحمتت بیشتر است اما یادتان باشد کلاه سر خدا نگذارید چون سرش کلاه نمی رود، ببین حالا من یک کمی چاپلوسی کنم اینجور بگویم، نه نمی شود.
سوره رعد آیه 17؛ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا، خداوند از آسمان آبی فرستاد، از هر دره و رودخانه ای به اندازه آنها سیلاب جاری شد، خیلی قشنگ است، آب فرستاده که از هرکدام اینها رودخانه هایی به مناطق مختلف راه بیفتد. رابطه بین حاجت و رحمت، بین عفو خدا و گناهان بشر، بین قدرت خدا و ضعف ما، بین شفای خدا و امراض ما، بین غنا یعنی ثروتمندی پروردگار و فقر ما، بین استجابت خدا و اضطرار انسان، از اسرار نظام آفرینش و قوانین حاکم در آن است چه بسیار مریض هایی که به رحمت خداوند و بدون هیچ درخواستی شفا پیدا کردند نفهمیدند از کجا شفا پیدا کردند، خیلی هستند.
سوره شعرا آیه 80؛ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ، هنگامی که بیمارشوم مرا شفا می بخشد. البته به یک شرط بشر، این انسان از ساحت قداست الهی ترد نشده باشد یعنی اینقدر کثیف نشده باشد که او را بیرون بیندازند اگر آدمی اینقدر کثیف نشده باشد که از همه جا بیرون بیندازند می تواند سود ببرد.
سوره زمر آیه 53؛ قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ، ای بندگان من که برخود اسراف و ستم کرده اید از رحمت خداوند ناامید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. اما، به شرط این که اینقدر کثیف نشده باشد. درون بنده باید لااقل یک لایه تمیزی هنوز مانده باشد. حیات و بقا همه موجودات بند رحمت خداوند است همه از خزانه غیب می خورند چطور؟ طفل شیرخوار را ببینید، مادر تا قبل از اینکه طفلش به دنیا بیاید از سینه هایش شیر داشت؟ معاذالله، حالا از کجا شیر آمده است حالا از لحاظ علمی ثابت کنید این تبدیل شده است به آن، آن تبدیل شده است به این، ولی این نظام و این برنامه ریزی را چه کسی درست کرده است؟ طفل شیرخواره ای که از سینه مادر شیر می خورد، همه موجودات در آغوش رحمتِ رحمانیِ خداوند پروریده می شوند بدون اینکه تقاضایی از خدا کرده باشند طفل شیرخوار خدا می شناسد؟نه.
در دعای رجبیه می خوانیم ای آنکه به هر که از او بخواهد می بخشد، ای آنکه به هر که از او نخواهد و او را هم نشناسد از روی مهربانی و رحمت می بخشد.
امام حسین(ع) در دعای عرفه فرمودند؛ دعا می کردند، دل های دایه گان را به من مهربان ساختی مادران مهربان را برای محافظتم گماشتی.
صحبت از جمع:
آن نیاز مریمی بوده ست و درد
که چنان طفلی سخن آغاز کرد
آب کم جو تشنگی آور به دست
تا بجوشد آب از بالا و پست
هرکجا کشتی ست آب آنجا رود
هر کجا فقری، نوا آنجا رود
هرکجا دردی، دوا آنجا رود
استاد: تا اینجا از فقر غیرآگاهانه گفتگو کردیم دیدیم صاحب فقر به آن متوجه باشد توجه ای نداشته باشد دست نیاز همه مخلوقات به درگاه رحمت حضرتش بلند است از خزانه غیب دستان نیازمند را پر می کنند. در سال هایی که با انرژی درمان می کردم خیلی چیزها، خیلی مسائل را دیدم و بسیار عجیب دست هایی که من شروع به کار می کردم می آمد پایین و از دست من عبور می کرد و به بدن بیماران وارد می شد چه ها که ندیدم خیلی زیبا خب دستان من کجا می رفت هیچ کجا، دستان من واسطه ای بود.
اما فقر واعی، فقر آگاهانه مفهومش فهم حاجت است، نیاز ذاتی خودمان و حفظ آن در زندگی. فقر آگاهانه مفهومش چیست؟ یک مثالی بزنید.
صحبت از جمع: نیاز به امام.
استاد: بالاترین است. ولی واقعا نیاز است یعنی اینکه بفهمید حاجت تو است یکی را می خواهی، من خیلی سال پیش که شروع به کار کردم یک صدمه خوردم از یک بنده خدایی بعد از آن گفتم پروردگارا من نیستم هیچ ادعایی هم ندارم اما اگر قرار است کاری انجام بدهم، اگر قرار است جلساتی را ادامه بدهم به من معصوم بدهید من را سرپرستی کند آن موقع من فهمیدم، حاجتم چه بود؟ داشتن آدمی بدون خطا و گناه و این نیاز ذاتی من بود چون من ذاتی می دانستم خیلی چیزها را نمی دانم خیلی چیزها را بلد نیستم وقتی به من دادند حفظ کردم. این نوع فقر در جان دعا نهفته است دیدید من چطور دعا کردم از ارکان دعا است پیامبر(ص) با گفتن جمله الفقرُ فَخری، این نوع فقر را خبر داد یعنی بنده به نداری و صفر بودن خودش در محضر پروردگار اقرار کند و افتخار هم بکند من هیچ چیز ندارم، هیچ چیز هم نمی دانم فقط تو را دارم و می گوید اگر امروز عددی هم شدم به برکت وجود و فیض بی انتهای خالقم شدم، این راهم باید بفهمد کسانی که از طبیعت دنیا عبور کردند سرمه ی حقیقت به چشمانشان کشیدند تا حقایق هستی را همانجوری که هست ببینند وای به آن روزی که یک سری حقایق را بتوانید همانی که هست ببینید، باید خودتان بروید پیدا کنید.
کسانی که سرمه حقیقت به چشمانشان کشیدند تا حقایق هستی را آن طوری که هست ببینند آن وقت به نداری خودشان و غنای مطلق خدا رسیدند دیدند واقعا هیچ چیزی نیستند هیچ چیزی هم ندارند هیچ چیزی هم نمی فهمند هیچ کاری هم نمی توانند انجام بدهند اما خدایی که من را خلق کرده همه کاری می تواند انجام بدهد تازه رسیدند به اینجا.
همره جانت نگردد مُلک و زر
زر بده سرمه ستان بهر نظر
مالت را انفاق کن ببخش بگذار آدم های دیگری هم بهره بند شوند و ... این زر تو است بده سرمه بگیر این سرمه را بکش به آن چشمت که حقیقت را خوب نمی بیند.
تا ببینی کین جهان چاهیست تنگ - یک چاه تنگ است
یوسفانه آن رَسَن آری بچنگ - اگر تشخیص دادی که این دنیا یک چاه تنگ است عین یوسف در درون چاه آن طناب را که انداختند سطلشان را آن کاروان پر کنند و ببرند طناب و دید و گرفت . در دنیا ریسمان خداوند را به دست می آوریم .
تا بگوید چون زچاه آیی به بام
جان که یا بُشرای هذا غلام
مثل یوسف تبعیت کنی آن رسن، طناب را بدست بیاوری آن به تو می گوید چطوری با آن طناب از چاه بیرون بیایی. دعا ریسمانی است که یوسف جان انسان را از چاه طبیعت رها می کند. چاه طبیعت نفس او است، خواستن های زیادش است، منم منم کردن های بسیارش است، رها کرده است می رساند به بام یوسف، به آن بام به آن بالا.
سوره یوسف آیه 19؛قَالَ يَا بُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَامٌ، مژده باد این کودک زیبا و دوست داشتنی. وقتی کاروانیان او را بالا کشیدند گفتند چه بچه زیبا و دوست داشتنی است وقتی تو را هم از چاه دنیا بالا هم کشیدند تو هم مثل یوسف زیبا و دوست داشتنی می شوی، یعنی درهای بشارت باز می شود نقطه عشق بازی با کمال و جمال مطلق پیدا می شود.
قرآن کریم حقیقت دعا را این گونه ترسیم فرموده است؛ سوره فرقان آیه 77؛ قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ، بگو پروردگارم برای شما ارجی قائل نیست اگر دعای شما نباشد .
سوره نمل آیه 62؛ أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ، کسی که دعای مضطر را اجابت می کند گرفتاری را برطرف می سازد شما را خلفای زمین قرار می دهد. در این آیه به 2 اثر مهم اضطرار بنده و عرضه داشتن به درگاه خدا من مضطرم، خدایا اضطرارم را به تو اعلام می کنم نزد حسن علی بقال نمی روم، رئیس فلان جا، اینها چه کسی هستند، به چه درد می خورند خودشان هم نمی توانند جمع کنند.سرجانمازت بگو خدایا نجات بده این مشکل پیش آمده اینجوری شده است.
دستِ اِشکسته برآور در دعا – مثل دست شکسته ها، بعضی ها دعا که می کنند گاهی اوقات می نشینم نگاه می کنم ژست های خیلی شیک می گیرند فکر می کنند وقت دعا ژست بگیرم خدا خوشش می آید.
سوی اشکسته پرد فضل خدا - به آن شکستگی وجودی است که خدا فضلش را می رساند.
سوره فاطر آیه 15؛ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ؛ ای مردم شما همگی نیازمند به خدا هستید تنها خداوند است که بی نیاز و شایسته هر گونه حمد و ستایش است.

• بعدی >