تعمقی دوباره بر سوره مومنون بخش سیزدهم

بسم الله الرحمن الرحیم

روز گذشته گفتگو راجع به افرادی بود که افراد صاحب ذکر و مومن را مسخره و ریشخند می کردند که خداوند فرمود به سبب عمل زشتتان نام من از یاد شما برده شد
إِنِّی جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ ﴿١١١﴾
من امروز آنها را برای صبرشان پاداش دادم که ایشانند کامیابان
آنهایی که بر تمسخرهای افرادی که مخالف دین و کلام خدا بودند، من به خوبی یادم می آید سالی که دیپلم گرفتم در دوره قبل از انقلاب کنکور دادم اما نایستادم آگهی ها را می خواندم، بانک ایران و هلند آگهی استخدام داده بود رفتم جایی که آدرس داده بودند یک آپارتمان در طبقه دوم یک ساختمان بود من مذهبی و کاملا پوشیده بودم بالا رفتم در را باز کردم دیدم خدا بده برکت چه خبر است اینجا سالن های مُد به آن نمی رسد یک دور این آدم ها را نگاه کردم چه مراجعه کننده ها چه آنها که گزینش و ثبت نام می کردند بالاخره رفتم سراغ واحدی که باید فرم می گرفتم به او گفتم ممکن است یک فرم استخدام به من بدهید دو سه بار سر تا پایم را نگاه کرد و گفت فرم هایمان تمام شده من فقط نگاهش کردم و بعد آن زن و مردها یا پسر و دخترهایی که برای استخدام آمده بودند همه خندیدند اما سبب نشد که دفعه بعد اگر خواستم برای استخدام بروم شکلم را عوض کنم نه دلیل نداشت اگر کار و عملکردم را می خواهید من همینم اما شکل ام را می خواهید نمی توانم مثل شما باشم.‌ کامیاب کیست؟ کسی که خداوند به او امکان صبر کردن را می دهد ما خودمان همین طوری هم صبور نیستیم یک کاری می کنیم که ما را می پسندد و آن پسندش اجازه می دهد ما آدم صبوری باشیم، کامیاب کسي است که در دنیا صبور است خیلی چیزها را می شنود خیلی حرکت ها را می بیند ولی در مقابل آنها واکنشی ندارد دیروز به یک عزیزی می گفتم حرف بدی شنیدی که رنجیدی عیبی ندارد ما همیشه پشت سرمان یکی از این سطل های زباله شهرداری قرار دارد، وقتی آن را می گیری نگه ندار همان دم توی سطل بینداز نه آزار می بینی نه آذیت می شوی نه باعث غیبت می شود آن وقت هم این دنیا آسایش داری چون دلتنگ و رنجیده و اوقات تلخ و فرسوده نمی شوی و هم اینکه آن دنیایت را خریدی چون غیبتش را هم نکردی، بیخیال، گفت دیگر ، حساب او با خودش است و خدای خودش ، حساب من هم با خودم و خدای خودم، این جور افراد هم این دنیا هم در آن دنیا کامیابند
قَالَ کَمْ لَبِثْتُمْ فِی الأرْضِ عَدَدَ سِنِینَ ﴿١١٢﴾
می فرماید چند سال در زمین به سر بردی
از شما می پرسند شما که در زمین زندگی کردی چند سال توی زمین بودی؟ یکی ۱۰۰ سال عمر می کند مثل مادربزرگ من یکی مثل دایی همسرم‌ ۱۱۰ سال عمر می کند یکی پدر من ۹۶ سال عمر می کند یکی هم یک بچه که ۳ سال بیشتر عمر نکرده است متفاوت است،
قَالُوا لَبِثْنَا یَوْمًا أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّینَ ﴿١١٣﴾
می گویند یک روز یا شاید مقداری از یک روز پس از حساب گرها بپرسید
خودشان می گویند این قدر کوتاه بود که حتی یک روز کامل هم نبود. حساب گرها ملائکه هستند که حساب ایام سال ها ماه ها روزها لحظه ها و نفس کشیدن های من و شما را ثبت کردند آنها می گویند شما این قدر سال و ماه و روز و دم در دنیا به سر بردید مجانی نیست باید حساب دانه به دانه اش را بدهید
قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلا قَلِیلا لَوْ أَنَّکُمْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١١٤﴾
می فرماید اگر به درستی می دانستید جز اندکی درنگ نکردید
عمر این دنیایی که ما این همه بالا و پایین می پریم گاهی اوقات هم می گوییم خسته شدم مرده شور این دنیا را ببرد چه قدر تحمل کنم خدایا ببر دیگر، وقتی آن طرف می رود می گوید آی داد و بیداد شاید یک ساعت هم نشده بود، چون مقایسه آن جهان در منظر نگاهش می شود تازه می فهمد و ای داد
أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاکُمْ عَبَثًا وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لا تُرْجَعُونَ ﴿١١٥﴾
آیا پنداشته آید که شما را بیهوده آفریدیم و به نزد ما بازگردانده نمی شوید
ما این دنیا نیامده بودیم خوب گوسفند و گاو و این و آن را بخوریم و این و آن را بپوشیم این جا بریم آن جا بریم و همه اش کیف کنیم اصلا از این خبرها نبود اومدیم گاها نخوریم و گرسنگی و تشنگی بکشيم گاها نداشته باشیم و فقیرانه زندگی کنیم. خانواده های افغانی در بخش ورامین سرپرست و امکانات و از جایی حقوق ندارند اگر جایی سر کار بروند شب شام دارند و اگر نروند ندارند، به دو خانواده ایرانی برخوردیم هیچ چیزی ندارند و سرپرست هم ندارند، دنیا یعنی همین. امشب که عروسی توست به جای آن همه ساز و ضرب و گناه دو رکعت نماز شُکر بخوانی که خدا به تو محبت کرد یک جفت داد اگر این کار را کردی آن وقت جفت تو را نیکو می کند حتی اگر رفتارهای بد داشته باشد جوری می کند که تو از او لذت ببری و با او زندگی کنی اما ما این کارها را نمی کنیم. ما قرار بود این دنیا بیاییم و نمادی از خدا بشویم شما فکر می کنید چرا تو این دنیا این همه بت پرست ایجاد شده همه ی آنها به این هوا بودند اما نفهمیدند خاک و سنگ و گِل و مس مفرق و... نمی تواند خدا بشود اصلا بُروزی ندارد . تو قشنگ ترین مجسمه را بساز بگو این خدای من است، من این را سجده میکنم من این را پرستش میکنم آیا تو شکل آن مجسمه ات میشوی؟ اگر میشوی آن خدای تو نمیشود تو که به قدر یک دریا حرف میزنی به قدر یک دریا میخوری به قدر یک دریا جیغ میزنی جنگ میکنی هزار تا کار میکنی پس اون نمیتواند خدای تو باشد اما خدایی که من را و شمارا آفریده هدف بر این بوده همان ذره هایی که به شکل نور بودند از جهان های مختلف آمدند هی شکل گرفتند تا به زمین رسیدند و اینی که ما الان هستیم شدند این نماد شبیه آن خدایی شد که آفرینش میکند .من و شما چقدر آفرینش میکنیم دشمنی ،کینه ، دعوا ،مال مردم خوری اینها میشود آفرینش؟ نمیشود که ما قرار بود شکل خدا بشویم مارابیهوده نیافریده کی میخواهیم اون جوری بشویم؟ اینجا که نشدیم ما را میبرند آن ور سالیان دراز در جهان برزخ باید بمانیم سختی بکشیم اگر بتوانیم مرحله به مرحله برویم در دنیا خدای آنقدر بزرگ در زمان آنقدر اندک این همه دستور این همه پیغمبر و این همه راه داد گفت آدم شو آدمی که شکل من باشد ، ببین چقدر مهربان است ببین چقدر بزرگ است و من آن فرصت را چیکار کردم همه را زیر پایم له کردم حالا آن ور چیکار کنم ؟ آیا میتوانم به آن نقطه ای که از آن آمدم برگردم تا آن نشوم برنمی گردم که شما یک پازل را در نظر بگیرید تیکه های مشخصی دارد اگر تیکه ای علی رغم اینکه حتی دارد آن شکل را نشان میدهد ولی اندازش آن نباشد میتوانیم در جایش قرار دهیم ؟ نه پازل کامل میشود؟ نه آن وقت کجا میرویم من مدتیه که دارم به این فکر میکنم اگر آن نشوم چه کار کنم؟ من را کجا میندازد من دیگر هیچ جهانی را نمیشناسم که اگر به آن نماد خدایی نرسیده باشم پرتم کند کجا میافتم آن وقت تازه هول میکنم تازه میترسم آن وقت تازه میگویم خدایا حالا منو نکش شاید یک فرصتی داشته باشم یک کار های دیگه هم بکنم .
فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لا إِلَهَ إِلا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْکَرِیمِ ﴿١١٦﴾پس خدا والا است آن فرمانروای راستین فرمانروایی که نه مثل ترامپ نه مثل فرعون نه مثل نتانیاهو نه مثل بن سلمان و نه مثل خیلیای دیگر. فرمانروای راستین هست هم فرمان میراند هم بر اساس حق و درستی است خدایی جزاو نیست او پروردگار عرش کریم است
وَمَنْ یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿١١٧﴾و هرکه با خدای یکتا معبود دیگری بخواند که برهانی بر آن ندارد پیدا کن بگواین معبود من با خدا است ولی دلیل بیاور داری؟ نداری دیگر. هرکی این کار را کرد و برهانی هم بر او نداشت حساب او با پروردگارش است .
بیگمان کافران رستگار نمی شودند مسئله رستگاری مسئله خیلی بزرگی است فراتر از این حرف ها است یک روزی اگر حوصله داشتم اگر برایم وقت مانده بود برای شما راجع به رستگاری حرف میزنم
وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿١١٨﴾ وبگو پروردگارا بیامرز و رحم کن این دعا مال این شب ها است پروردگارا بیامرز و رحم کن که تو بهترین مهربانان هستی عربی نمیتوانی حفظ کنی فارسیش را بگو به زبان خودت بگو فرقی ندارد .