تعمقی بر سوره عصر
- نوشته شده توسط مدیر سایت
- دسته: مطالب گوناگون
- بازدید: 37
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ این کلید به همه قفل ها می خورد منتها در اینجا دو اصل برای استفاده از آن وجود دارد . اصل اول باور شماست باور صد در درصدی باور کنید که این اتفاق می افتد واقعا اتفاق می افتد نه آن که همین طور لق لق زبان می گو.ییم که انشاالله اتفاق بیفتد و اصل دوم این را برای جایی به کار برید که در آن خیر محض باشد هیچ شری را در هیچ کجا و برای هیچ کسی به وجود نیاید .
وَالْعَصْرِ ﴿١﴾ خداوند قسم یاد می کند به زمان به دوران . این مقاهیم خیلی عجیبی دارد خیلی عجیب در این روزهایی که گذراندیم و بسیار روزهای سختی بود حتی من که شاید در نقطه امنی نشستم ولی دائم رصد می کنم و می بینم که در جاهای دیگر این مملکت مردم من چطور زندگی می کنند لحظه به لحظه آن بر من خاص می گذرد و همین باعث شد که من را به سمت سوره والعصر بیاورد . نگاه می کردم به بعضی از زمان ها که خبری نبود اخبار بدی نبود این لحظه ها آن قدر ملایم و تاتی تاتی کنان عبور می کرد و بسیار لذت بخش و بسیار گرم که من تعجب می کردم و مواقعی که اخبار بد بود و یا حوادث بدی بود و من نگاه می کردم آن قدر لحظات کوبنده بود که احساس می کردم یک چیزی بالای سرم است و با پتک به مغز من می کوبد به طوری که همه این لحظات عمر من است هر چه زودتر بگذرد یعنی زودتر به مرگ نزدیک می شوم اما آرزو می کردم که ای کاش زودتر بگذرد و تمام شود و من خلاص شوم . زمان مفاهیم بسیار عجیبی دارد به شرط آن که به آن توجه کنیم حالا جدا از این که همین زمان همین عصر و دوران برای ما دوران های عجیبی را آفرینش می کند نگاه کنید به پشت سرتان از آنهایی که هم سن و سال من هستند گرفته تا جوانتر ها ببنید چه چیزهایی را دیدید تا به امروز هر کدام اینها مریوط به یک عصری است مال یک دورانی است مال یک وقتی است ولی جالب است . خداوند قسم می خورد به زمان و بعد می گوید إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ ﴿٢﴾ همانا انسان بسی در خسران است چرا انسان در خسران است ؟ خداوند برای انسان که خسران نیافریده است سختی و زیان که نیافریده است اما این انسان است که به همین زمانی که خداوند برای او قرار داده است توجه نمی کند هیچ توجهی ندارد و این بی توجهی باعث می شود که عمرش به پایان برسد و هیچ محصولی را برداشت نکرده باشد پس بنابراین واقعا انسان لحظه به لحظه در خسران است انسان لحظه به لحظه در سختی است در زیان است در زیان مکرر که فقط با تشخیص و شناخت است که می شود از این زیان مکرر جلوگیری کرد . یادتان است در جلسه ای در مدت قبل گفتم دین ما دین تشخیص است بعد دین تکلیف است یعنی اول بفهمیم اول تشخیص دهیم چیزی را که دارید پذیرش می کنید چیست به چه دردی می خورد و چه کاری برای تو انجام می دهد . حالا امروز همین است همین زمان همین حوادثی که برای من و شما آوار شده باید بگردیم و ببینیم چیست چرا آمد چرا این طور شد چطور می شود کنار آمد نمی گویم چطور سازش کرد چطور می شود صبر کرد چطور می شود سکوت کرد و حرف نزد و فقط تفکر کرد بعد خداوند در آیات بعد خودش فرموده انسان بسی در زیان است إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿٣﴾مگر کسانی که به حق می پیوندند مسیر حق را در پیش می گیرند و مگر کسانی که صالحند و کارهای نیک می کنند بعنی نه تنها خداوند زمان را به ما اعلام می کند به ما می شناساند در کنارش به ما می گوید حواست باشد تو از همین زمان داری آسیب می بینی تو از همین زمانی که در آن هستی داری آسیب می بینی آسیب نبین و بعد می گوید که اگر می خواهی آسیب نبینی این دو را باید رعایت کنی اگر رعایت کنی از این آسیب در امان خواهی بود . امیدوارم که همه ما را خداوند به این نقطه امنش که هدایت کرده رهنمون شود و ما بفهمیم و بتوانیم از آن بهره ببریم .
هر گز نترسید دل هایتان را قرص کنید بالاترین حدش مردن است ولی یادمان باشد هیچ کس نمی میرد مگر آن که در تقدیرش زمانش همین لحظه باشد همین روز باشد همین فردا باشد اگر این را باور کنیم دیگر نمی ترسیم . الان شاید یک ساعت هم نشود با عروسم صحبت می کردم می گفت در میدان پالیزی بودیم مردم در جنب و جوش خرید می کردند و می خوردند ناگهان پدافندها شروع به فعالیت کردند نه کسی دوید و نه کسی جیغ کشید نه کسی ترسید چرا ؟ چون آدم ها یواش بواش باور می کنند اگر قرار باشد بمیرند به کجا فرار کنند چون باید بمیرند وقتش رسیده است . ما همسرم را حدود ده سال با آن بیماری اش حفظ کردیم معالجه کردیم و تلاش کردیم با آن بیماری اش از دنیا نرفت بر اثر یک آندوسکوپی ساده از معده دچار کرونا شد کرونا او را برد نه دکتری مقصر بود و نه ما مقصر بودیم زمانش بود فقط همین . پس فکر کنید و نترسید دل قوی دارید شما بنده خدایید وقتی می رویم کجا می رویم می رویم در خانه اصلی خودمان . ما الان در خانه خودمان نشستیم ولی همش خدا خدا می کنیم زودتر برگردیم تهران خانه خودمان باابا اینجا مگر خانه خودمان نیست ؟ نه اینجا خانه موقت دنیا است برای من . وقتی به تهران می روم در آن خانه دیگر آنجا خانه اصلی من است و آنجا باقی می مانم حالا از این دنیا رویم کجا می رویم ؟

